Sagrađen je po projektu Aleksandra Sekulovića i zaštićen u okviru kompleksa „Staro sajmište“ koji je proglašen za kulturno dobro.
(Sl. list grada Beograda, br. 16/87)
Objekat je kružne osnove sa naglašenim ulaznim delom pravougaone osnove. Pored klasičnih izložbenih prostorija Paviljon je obuhvatao i galeriju sa specijalnim poluzelenim osvetljenjem. Površina Paviljona iznosila je 1.320 m2, a osnovna namena objetka je izložbeni prostor. Izgrađen je u stilu art dekoa, antologijski primer srpske međuratne arhitekture, bilo je to prvo zdanje grada Beograda na levoj strani reke Save, svojevrsna prethodnica onoga što će kasnije postati Novi Beograd. Paviljon je kasnije dozidan.
Kompleks Starog sajmišta na levoj obali Save, izgrađen je 1937. godine po projektu arh. Tričkovića, Lukića i Tatića, kao prvi beogradski sajam, koji je imao 14.000 m2 izložbenog prostora. Do 1941. godine u njemu su priređivane redovne prolećne i jesenje izložbe različitog sadržaja: automobila, aeronautike, zanatstva, tekstila, obuće. Za vreme okupacije 1941–1944. godine svi izložbeni paviljoni bili su pretvoreni u zloglasni koncentracioni logor, u kome su mučeni i ubijani rodoljubi, pristalice NOP i Jevreji. Ovaj logor bio je glavni sabirni centar za beogradske Jevreje koji su odatle uglavnom transportovani u druge logore. Posle Drugog svetskog rata Sajmište je preuređeno i njegov veći deo pretvoren je u umetničke ateljee beogradskih slikara i skulptora.
